Een metafoor van een overweldigd kind: "onrust van de wereld"
- Ine
- 15 jul 2018
- 2 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 3 feb
Gevoelens tekenen
In mijn praktijk kom ik veel hoog sensitieve kinderen tegen.
Zo ken ik een erg moedig, wijs en creatief meisje van 12 jaar. Ze zei me ooit tijdens een sessie: "Het doet me deugd om mijn gevoelens te tekenen." en ze gaf me dit beeld:

"Onrust van de wereld"
Ze sprak me over haar klas. Al de kinderen zijn los geslagen. Er is lawaai en chaos. Een verschrikkelijke ervaring, als je hoogsensitief bent.
Ze vindt de juf lief, maar beseft ook dat haar juf wat steken laat vallen omdat ze geen gezag heeft, hen geen grenzen geeft.Ā Zelf voelt ze zich erg machteloos, want wat kan ze doen? De juf zal niet plots veranderen... Ze is ook wie ze is.
Maar iedere avond komt ze wel doodop en leeggezogen thuis en huilt ze haar spanning weg.
Ik gaf haar de opdracht de onrust die ze voelde te tekenen.
Ze gaf het de naam "Onrust van de wereld", want zo voelt het voor haar; alsof ze dag in dag uit, uur na uur; de onrust van de wereld boven haar zweeft en met zich mee naar huis draagt.
En desondanks dat, doet ze wat ze kan om zo min mogelijk verpletterd te worden.
Moedig meisje
Ik vind haar een super moedige meid. Ik ben ook verrast door wat ze allemaal al doet en probeert.
Ze sluit zich in de klas zo goed mogelijk af, zegt ze en tussen de lesuren door, gaat ze even op de gang staan om wat rust te kunnen opvangen. Maar ook daar komt de onrust piepen. De grote onrust-boom spreid zijn takken uit en er glippen er enkele mee, met haar, naar buiten.
S avonds doet ze dan alles wat ze kan om terug tot rust te komen, met de hulp van haar mama.
En dit doet ze iedere dag, 5 dagen na elkaar. Doe het haar maar eens na.



Opmerkingen